Terwijl ik daar hulpeloos in een veel te harde stoel lig en allerlei apparaten mijn mond in zie gaan die je ook voor hele andere dingen zou kunnen gebruiken, gaan mijn gedachten naar mijn kippen. Die hebben toch maar mazzel. Zij hoeven helemaal niet naar een tandarts. Logisch zult u denken, kippen zijn tenslotte geen mensen. Maar tegenwoordig gaan ook dieren naar de tandarts. Google maar eens. Het zoekresultaat zal u wellicht verrassen.

Een goed gebit hebben is dus blijkbaar heel belangrijk. De belangrijkste oorzaak van het sterven van een koe in het wild is het verliezen van haar tanden en kiezen, waardoor eten een probleem wordt. De rest kunt u zelf wel invullen. Bij ons mensen ligt dat echter anders. Mijn Oma is bijna 99 jaar oud geworden en toch heb ik haar niet met haar eigen tanden en kiezen gekend. Ze at zelfs pinda’s zonder gebit. Ze hàd wel een gebit, maar dat zat vaker in een glas met water dan in haar mond. Als ze op stap ging, dan deed ze haar gebit in. Daar knapte ze dan wel van op moet ik zeggen. Ook een, niet onbelangrijke, functie van het gebit.

Een kip hoeft dus niet naar de tandarts, maar heeft zij dan niets te vrezen? Jawel hoor. Om verenpikken en kannibalisme onder kippen te voorkomen wordt de snavel van veel kippen 'behandeld', waarbij de scherpe punt wordt weggehaald. Deze 'behandeling' is sinds 2001 op basis van het Ingrepenbesluit verboden, maar is wel toegestaan op basis van een vrijstelling. Deze vrijstelling is onlangs door de staatssecretaris met 10 jaar verlengd. De oplossing om ingrepen aan dieren veilig en verantwoord achterwege te laten blijkt een complexe zaak te zijn, die veel tijd, onderzoek en kennisoverdracht vraagt.

Toch jammer dat de kip haar snavel niet in een glas met water kan leggen....