Benutting van de natuurlijke soortenrijkdom voor de onderdrukking van ziekten en plagen noemt men Functionele Agrobiodiversiteit (FAB). Bij FAB gaat het over alle biodiversiteit op en rondom het bedrijf, die direct of indirect een rol speelt bij de ondersteuning van teelten.
De begeleidende biodiversiteit in landbouwgebieden varieert sterk op zowel bedrijfs- als gebiedsniveau. Bedrijfs-beslissingen over gewassen, maar ook de aanwezigheid van bloemrijke akkerranden en andere groenblauwe dooradering, beïnvloeden de hoeveelheid biodiversiteit.

• Functionele Agrobiodiversiteit (FAB)
• Conservering van genetische bronnen voor de landbouw in Nederland
• Bronnen van ons bestaan (LNV rapport)
• Routeplanner voor duurzaam bodembeheer en functionele agrobiodiversiteit
• Meer publicaties

Slechts vijf diersoorten voorzien de mensheid grotendeels van de benodigde dierlijke eiwitten en vetten. Moderne rassen vervangen bovendien de meest inheemse rassen, waardoor deze langzaam uit de landbouw verdwijnen.
Toch hebben de traditionele rassen praktische betekenis voor de huidige veeteelt. Voor de fokkerij zijn zij een bron van genetisch materiaal. De oudere, geharde rassen zijn geschikt voor de biologische landbouw en agrarisch natuurbeheer.

Genetische diversiteit maakt het voor plantensoorten mogelijk zich aan te passen aan omgevings- en klimaatsveranderingen en nieuwe ziekten en plagen.
Wilde planten en oude landbouwgewassen zijn belangrijke genetische bronnen voor de plantenveredeling. Daarom slaan genen-banken overal ter wereld plantenmateriaal van landbouwgewassen op.
Oude landbouwgewassen worden weer meer geteeld, zowel voor onderzoek als op commerciële basis. Biologische boeren kiezen vaak voor inheemse of lokale variëteiten.