sterfte, foto: Pixabay

Nieuws

Massasterfte: dierenwelzijns- of internetprobleem?

Gepubliceerd op
15 januari 2011

In het begin van dit nieuwe jaar doet massale sterfte van wilde dieren zich in grote getale voor: vijfduizend dode merels in Arkansas (VS), honderd vijftig ton dode Tilapia in Vietnam, honderden dode duiven in het Italiaanse Faenza en veertig duizend aangespoelde krabben aan de Engelse Thanet Coast zijn hier voorbeelden van.

Registratie massasterfte

Wetenschappers zeggen dat de huidige technologie de oorzaak is van de toenemende berichten over massale sterfte van dieren. Dankzij het internet zijn berichten sneller voor iedereen beschikbaar. Sinds de jaren zeventig houdt de U.S. Geological Survey’s National Wildlife Health Center (USGS NWHC) in Wisconsin zich bezig met het registreren van massasterfte van wilde dieren. Regelmatig zijn ziekte, trauma of weersomstandigheden de oorzaken van sterfte, een andere keer is dit vervuiling en soms blijft de oorzaak onbekend. In de laatste acht maanden heeft de USGS ruim negentig gevallen van massasterfte gerapporteerd, waarschijnlijk is dit een ondertelling.

Meer aandacht door internet

Volgens wetenschappers is technologie de oorzaak voor de snelle opeenvolging van berichten over massasterfte van de afgelopen weken. Communicatie via internet zorgt ervoor dat informatie sneller en naar een groter publiek verspreid wordt. Massale dierensterfte heeft zich volgens hen altijd in grote mate voorgedaan, echter is het nog nooit zo vaak in het openbaar verschenen. Door het gebruik van onder andere smartphones kunnen foto’s en filmpjes direct met iedereen worden gedeeld. Volgens de wetenschappers geeft dit een scheef beeld van de leefomgeving. Massale sterftes, meestal van dieren uit grote populaties, krijgen op deze manier de aandacht terwijl het langzaam uitsterven van duizenden soorten door menselijke activiteiten genegeerd wordt.

Aangiftesysteem

Het blijft daarentegen belangrijk dat massasterfte inzichtelijk worden gemaakt, vindt het USGS, zodat oorzaken onderzocht kunnen worden. In 2010 heeft de USGS Wildlife Disease Information Node (USGS WDIN) een experimenteel aangiftesysteem ontwikkeld (Wildlife Health Event Reporter) zodat de sterftes in kaart kunnen worden gebracht.


(Bron foto: Wikimedia)