Blogpost

Poezenvoetjessoep

Gepubliceerd op
25 juni 2013

De aanduiding poezenvoetjessoep is misleidend. In de soep komen alleen de voor de kattenpoot zo kenmerkende kussentjes terecht.

Deze worden gedurende vijf minuten meegekookt in een sterke groentebouillon en daarna direct geserveerd. De kussentjes dragen niet bij aan de smaak maar het wat schurende gevoel wat ze in de mondholte geven wordt door de liefhebbers als aangenaam ervaren. Sommigen schrijven aan de soep een viriliteitsbevorderende werking toe.

Om aan het naamgevende ingrediënt te komen worden zwerfkatten gevangen. Vooral de jonge katten zijn gewild en er worden hoge prijzen betaald voor voetjes van deze categorie. De vangst is duurzaam, de afgelopen jaren is het aantal zwerfkatten niet gedaald, en de vangers zijn gecertificeerd. Gevangen katten worden humaan aan hun einde geholpen waarna de dieren worden ontdaan van hun voetjes. In andere delen van Europa worden de voetjes wel van levende katten verwijderd maar recent aangenomen EU regelgeving moet voor een effectieve bestrijding van deze uitwassen zorgen.

Smakeloos? Deze eigenschap deelt deze column dan met de smaak van haaienvinnen in de gelijknamige soep. En toch is het product zo populair dat talloos veel haaien jaarlijks van hun vinnen worden ontdaan. Al dan niet levend. Lees er de verzamelde stukken op het Dierenwelzijnsweb maar op na. 

Toch blijft het merkwaardig dat de praktijken de bij haaienvangst ons nauwelijks in beweging brengen terwijl als er waar er ook ter wereld maar een vinger naar honden of katten wordt uitgestoken Internet overloopt van verontwaardiging. Toegegeven, ik heb ook warmere gevoelens voor de hond van echtgenote en kinderen dan voor willekeurig welke haai. En haaien werken ook niet erg mee door koudbloedig te zijn, voorzien te zijn van vissenogen en vooral een merkwaardige voorkeur te hebben voor het vervullen van schurkenhoofdrollen in films. Maar tegelijkertijd is het net zo als ons een gewervelde en in het bezit van hersens en zenuwen. Het is dus niet helemaal uit te sluiten dat de reactie van een haai op het afsnijden van zijn vinnen meer is dan een reflex om een onaangename prikkel te mijden. Mogelijk voelt het dier zelfs pijn en misschien lijdt het er zelfs aan.

Het deert ons niet echt. Maar mogelijk draagt het af en toe noemen van dit fenomeen uiteindelijk bij aan klein beetje nadenken over onze omgang met niet knuffelbare dieren.