Beans, bron: Pixabay

Nieuws

Alternatieven voor geïmporteerde soja

Gepubliceerd op
20 februari 2015

Kunnen we, met de teelt van eiwitgewassen, de afhankelijkheid van geïmporteerde soja verminderen? Belgische onderzoekers testten het potentieel van een aantal gewassen.

In 2013 werd op de Proefhoeve Bottelare een proefveld aangelegd met verschillende eiwitgewassen. Doel was te onderzoeken wat het het potentieel van die gewassen is, aangepast aan onze klimaatomstandigheden. Vakblad Management & Techniek besteedt in twee artikelen aandacht aan dit onderzoek. Het eerste artikel focust op teelttechniek, opbrengsten en voedingswaardegegevens. De rentabiliteit van de gewassen wordt in een tweede artikel beschreven.

Gewassen

Vier soorten eiwitgewassen zijn onderzocht, erwten, veldbonen, lupine en soja, waarvan verschillende varianten. Bovendien zijn mengteelten bekeken van veldboon met tarwe en een mengteelt van erwt, gras en soja.

  • erwt (variëteiten Nette en Tiberius),
  • veldboon (Imposa en Nile),
  • lupine (breedbladige, gele en smalbladige),
  • mengteelt veldboon-tarwe, mengteelt erwt-gras en soja

Stikstof

De eiwitgewassen behoren alle vier tot de vlinderbloemigen. Die gewassen hebben als voordeel dat ze stikstof uit de lucht kunnen binden. Daarnaast zorgen ze voor minder verzuring van de bodem, hebben een lager energieverbruik en dragen bij aan de reductie van het broeikaseffect. Bovendien zijn de gewassen waardevol in de teeltrotatie. Vanwege de reststikstof hebben ze een positief effect op volgteelten. 

Opbrengsten

Alle gewassen werden geteeld met toepassing van geïntegreerde gewasbescherming (IPM, Integrated Pest Management). De opbrengsten van droge erwt en veldboon waren vrij goed, de opbrengst van lupine viel tegen als gevolg van vogelschade. De sojaopbrengst was vrij laag. Bij lupine was het eiwitgehalte het hoogst (het hoogst bij gele lupine).

Rentabliteit

Belangrijke vraag is natuurlijk of de teelt van eiwitgewassen rendabel is. Op basis van de teelttechnische gegevens, haalbare opbrengstgegevens voor de praktijk en prijzen van loonwerk werd een kostprijsberekening uitgewerkt.  Conclusie is dat de rentabiliteit een moeilijk gegeven is. De opbrengsten variëren sterk, de kosten zijn hoog. Voor erwten, veldbonen en de mengteelt veldbonen - tarwe is een 'voorzichte break-even' haalbaar, aldus het vakblad. Voor lupinen en soja is dit niet het geval. Zonder passende ondersteuning is het op dit moment moeilijk de gewassen rendabel te telen.


(Bron foto: Pixabay)