Buxus. Foto: Pixabay

Nieuws

Beheersing van Cylindrocladium buxicola

Gepubliceerd op
4 september 2015

De schimmel Cylindrocladium buxicola is een plaag voor de buxus. In België is onderzoek gedaan naar hoe de ziekte te bestrijden is.

Sinds een jaar of tien gaat de buxus gebukt onder de dreiging van een blad- en twijgziekte veroorzaakt door de schimmel Cylindrocladium buxicola. Deze veroorzaakt bruinzwarte bladvlekken, vaak met een bleker centrum en kan uiteindelijk leiden tot de dood van de buxus. In België is vier jaar geleden gestart met een onderzoek naar deze ziekte. Op basis van dat onderzoek besteedt het blad Sierteelt & Groenvoorziening onder de noemer ‘Naar een geintegreerde beheersing van de buxusziekte cylindrocladium buxicola’ in drie artikelen aandacht aan de bestrijding van deze ziekte.

Bestrijding

In het artikel ‘Een duurzame chemische bestrijding’ wordt dieper ingegaan op de duurzame chemische bestrijding van de schimmel. Er zijn diverse bestrijdingsmiddelen op de markt tegen C. buxicola in Buxus, maar die bevatten slechts zes verschillende actieve chemische bestanddelen uit vier verschillende chemische groepen. Om het gevaar van resistentie te beperken wordt aangeraden om behandelingen af te wisselen met producten uit verschillende chemische groepen.
Uit het onderzoek bleek ook dat C. buxicola niet uit een, maar uit twee genetische groepen bestaat. Hoewel het type G1 het meeste voorkomt (90%), wint type G2 aan terrein. Dit laatste type blijkt tolerant te zijn tegen een aantal bestrijdingsmiddelen. Er wordt nu gewerkt aan een middel dat beide typen kan bestrijden.

Onderbegieting

De sporen van C. buxicola worden voornamelijk door regenbuien en bovenbegieting (bv. sprinklers) verspreid, valt te lezen in het artikel ‘Goede cultuur- en onderhoudspraktijken’. ‘Directe verspreiding kan gedeeltelijk tegengegaan worden door meer ruimte te laten tussen individuele planten, of tussen verschillende teeltblokken of aanplantingen.’ Daarnaast dient indirecte verspreiding van sporen door opspattend water geminimaliseerd te worden door te zorgen voor een goede velddrainage, door het afdekken van open drainagegoten, of door voldoende afstand te bewaren tussen planten en (open) drainagegoten. Om het infectieproces door C. buxicolasporen te onderbreken, moet bladnat zoveel mogelijk vermeden worden. Het gebruik van onderbegieting in plaats van bovenbegieting is daarbij volgens het artikel een heel effectieve maatregel.

Alternatieven

Het gebruik van weinig vatbare soorten en cultivars kan worden beschouwd als de meest duurzame én effectieve oplossing voor de Cylindrocladiumproblematiek, stellen de auteurs in het artikel ‘Optimaal gebruik van waardplantresistentie’. In het onderzoek werd van 33 buxussoorten en cultivars de gevoeligheid bepaald. Hoewel geen enkel van de geteste soorten en cultivars volledig resistent blijkt tegen C. buxicola, werden er wél grote verschillen in waardplantgevoeligheid waargenomen.
De geteste buxussen werden verdeeld in drie klasses: zeer, matig en weinig gevoelig. Daaruit bleek dat juist de meest gecommercialiseerde soort, B. sempervirens, en zijn cultivars, matig tot zeer vatbaar zijn ten opzichte van C. buxicola. De auteurs adviseren dan ook om klanten te wijzen op het bestaan van minder gevoelige soorten en te opteren voor de buxus die past bij de mogelijkheden van de klant.

Foto: Pixabay