Blogpost

Emoties bij Van Hollandse Bodem

Gepubliceerd op
19 maart 2015

Alles in de tuin is emotie las ik bij ‘n trendwatcher. Maar zeker wanneer je deelneemt aan een televisieprogramma als Van Hollandse Bodem en je dus ook nog eens groot in beeld komt, wordt die emotie uitvergroot.

Maar dat geeft niet, want wat waren we blij met de trofee voor de beste kool!. De tranen sprongen spontaan in IJsbrands ogen.

Bij een enkele kijker won de emotie woede het door het zien van het nijpen van een groene rups, maar anderen bleven nuchter en vonden dat een logische reactie: stop je al je aandacht en kennis in het opkweken van die paar koolplanten die je krijgt voor je tuintje, zie je ineens een opvreter die gaten in je kool maakt. ‘Weg dur mee…'

We hielpen de medetuinders met onze kennis. We zagen dat in een tuintje de worteltjes veel te dicht gezaaid waren. Uitdunnen is dan eigenlijk geen optie. Je beschadigt altijd de blijvende jonge worteltjes die dan in elkaar of krom uitgroeien. Maar beter een kans op lelijke worteltjes dan géén worteltjes. Een ander dacht dat haar kievietsbonen-oogst helemaal mislukt was. Maar we vonden samen met haar volop mooie gekleurde bonen onder de wilde bladgroei verstopt. Wij blij dat we onze kennis konden delen en zij blij want toch oogst.

Maar ook: je doet je uiterste best … op de tomaten … een gewas waar je van vindt dat je er als oud-Westlanders toch wel wat van af weet. Je draait je planten in, je dieft ze en bestuift ze met een plumeau. Want de bijen vliegen echt niet zomaar dat minikasje in op zoek naar die paar bloemetjes. Dan kies je van al je trossen de allermooiste en legt die vol trots neer op de jurytafel. Wat zal die zeggen? Vol spanning wacht je het oordeel af: teleurstelling of weer vreugdetranen?