Blogpost

Klein leed

Gepubliceerd op
29 december 2009

Bij mijn bureau hangt al jaren een klein krantenberichtje over het droevige einde van een hondje. Waarschijnlijk was het een terriër. De eigenaar kon het beestje geen groter plezier doen dan het een stok toe te werpen.

Hoog opspringend plukte het dier dan het vliegende object uit de lucht. Op een kwade dag verkeken zowel hond als baasje zich lelijk. Het baasje gooide een bijzonder grote stok, de hond liet zich niet afschrikken en sprong als vanouds naar de stok. Helaas, de combinatie van gewicht en snelheid van de stok was te veel voor het hondennekje en met gebroken nek viel het diertje dood neer. Een tragisch slot van een activiteit waar zowel hond als eigenaar veel plezier aan beleefden. De laatste regel van het krantenstukje beschrijft hoe het lichaampje, bedekt door het eigen dekentje, door de diepbedroefde eigenaar werd begraven in de tuin.

Een echt gebeurd verhaal, althans het stond in de krant, maar ook symbolisch voor onze omgang met huisdieren. We beleven veel genoegen aan onze behaarde, bevederde of geschubde huisgenoten en hebben het beste met hen voor. Daarom kopen we voor onze konijnen geen goedkoop hooi maar smakelijk gemengd voer uit de dierenspeciaalzaak zodat het gebit van de dieren niet teveel belast wordt. We stoppen onze goudvissen niet in ruime aquaria met waterplanten die het uitzicht bederven maar bieden ze ongehinderd uitzicht naar alle kanten in een niet te grote kom. Kunnen ze ook niet gauw verdwalen. Onze cavia’s houden we bij voorkeur alleen. Hebben ze geen last van andere cavia’s. En voor het broodnodige knuffelen zorgen onze kinderen wel. Andere huisdieren zoals de hond laten we met een gevarieerd en uitgebreid voedselaanbod samen met ons gezellig dik worden.

Goed bedoeld allemaal, net als die te grote en zware stok, maar uiteindelijk vaak wel met schadelijke gevolgen voor de dieren. ‘Killing with kindness’ noemen de Britten dit. En zo komt het dat in veel Nederlandse tuinen kleine grafjes te vinden zijn van innig geliefde, maar veel te vroeg gestorven huisdieren, al of niet onder hun dekentje. Gelukkig zijn er tegenwoordig ook voor dit soort situaties cursussen rouwverwerking.

Laten we niettemin voor het nieuwe jaar ons voornemen ons meer te verdiepen in de echte  behoeften en mogelijkheden van onze huisdieren. Ook klein leed is de moeite van het verminderen waard.