Nieuws

CO₂ opslaan in de oceaan met fytoplankton

Gepubliceerd op
20 februari 2020

Fytoplankton kan indirect veel CO₂ uit de atmosfeer halen. Door groei van het plankton te stimuleren, kunnen we tijdelijk de CO₂ in de atmosfeer verlagen. Dit geeft ons de tijd om met langetermijnoplossingen te komen voor het klimaatprobleem.

De aarde warmt op. Om dit tegen te gaan, zouden we onze CO₂-uitstoot kunnen verminderen, maar we kunnen ook een manier bedenken om CO₂ uit de atmosfeer af te vangen. Als we dat snel doen, kunnen wij onszelf de tijd geven om met goede lange termijnoplossingen te komen.

In een video van de Universiteit van Vlaanderen bespreekt Willy Baeyens - marinebioloog aan de Vrije Universiteit Brussel - de mogelijkheden om fytoplankton in te zetten om dit te doen. Fytoplankton is een verzamelnaam voor eencellige plantjes die in zee leven. Ze bevatten chlorofyl en doen dus aan fotosynthese: het proces waarmee planten met hulp van licht en water koolzuurgas (CO₂) omzetten in energie en zuurstof. Omdat ze licht nodig hebben, leven ze vooral in toplaag van de oceanen.

Fytoplankton

Voor de fotosynthese gebruikt het plankton de CO₂ die aanwezig is in de zee. Wanneer die CO₂-concentratie in zee afneemt, zo legt Baeyer uit, zal CO₂ uit de atmosfeer weer door de zee opgenomen worden om het evenwicht te herstellen.

Als in het najaar het plankton afsterft, komt 75% van de opgenomen CO₂ weer terug in de atmosfeer, maar 25% van de CO₂ zinkt naar de zeebodem, waar het tot 150 jaar blijft liggen. Door de groei van fytoplankton te stimuleren, zou je zo op korte termijn veel CO₂ uit de atmosfeer kunnen halen, aldus Baeyers. Dit geeft ons de tijd om betere methodes te ontwikkelen om de hoeveelheid CO₂ in de atmosfeer te verlagen, zo stelt hij in de video.

- Helaas, uw cookie-instellingen zijn zodanig dat de Video niet getoond kan worden - pas uw permissie voor cookies aan

Voedingsstoffen

Op veel plekken in de zee groeit plankton slecht. De samenstelling van micronutriënten in de zee bepalen de groeiomstandigheden van plankton. Baeyers en zijn team zoeken naar mogelijkheden om op plekken in de oceaan - waar de nutriëntensamenstelling in de toplaag niet gunstig is - het water te mengen met de diepzee laag die vaak wel rijk is aan nutriënten.

Baeyers schat in dat er rond 2025 de juiste technieken beschikbaar zijn om dit te doen. Benieuwd naar het onderzoek? Bekijk hierboven de video.

(Bron foto: Pixabay)