bonen, foto Pixabay

Lectoraat Biobased Proteins

Het lectoraat 'Biobased proteins' wil nieuwe duurzame plantaardige productieketens ontwikkelen gericht op eiwit, geschikt voor dierlijke en menselijke consumptie. Het uiteindelijke doel is om lokale zelfvoorzienende eiwitketens te creëren.

Na zijn biologiestudie aan de Rijksuniversiteit Groningen heeft Eric de Bruin een promotieonderzoek uitgevoerd naar de productie van functionele eiwitten in recombinante gisten bij de afdeling Bioconversie van ATO-DLO (nu Wageningen Food & Biobased Research) in Wageningen. Daarna heef thijmeer dan 10 jaar gewerkt in de farmaceutische industrie bij verschillende instellingen en bedrijven. In die periode ontdekte hij dat veel ziektes voorkomen kunnen worden door preventieve zorg door de consumptie van gezondere voeding. De Bruin is zich toen gaan verdiepen in het verrijken van huidige levensmiddelen met aanvullende ingrediënten en ben bij een producent van micro-algen gaan werken. Hij heeft izjn werk voortgezet bij Driven by Values BV wat geleid heeft tot de marktintroductie van een aantal functionele eiwitproducten die gebruikt worden als voedingssupplement ter voorkoming van artrose.

De Bruin heft ervaring opgedaan in innovatiemanagement, specifiek gericht op biobased & circulaire ondernemingsprojecten. Bij deze processen speelde hij een verbindende rol gespeeld tussen aanjagers, ontwikkelaars en afnemers. Zijn aandacht is gericht op het realiseren van concrete projecten en de ontwikkeling van nieuwe duurzame voedingsproducten. De Bruin ontwikkelde zich zo tot een specialist in het valoriseren van plantaardige (rest-)stromen voor de (vee-)voedingsindustrie.

Als lector zet de Bruin zich in voor

  • kennisontwikkeling: de lector levert een bijdrage aan de ontwikkeling van kennis met een praktijkgericht karakter;
  • onderwijsontwikkeling: de lector levert een bijdrage en is betrokken bij de ontwikkeling van het onderwijsaanbod (per opleiding);
  • professionalisering van docenten: de lector levert via het lectoraat een bijdrage aan de verdere professionalisering van de docenten, inclusief promotietrajecten;
  • kennisontsluiting/valorisatie: kennis uit de projecten wordt in samenwerking met de kenniskring en onderzoekspartners gepubliceerd of via rapporten en bijeenkomsten ter beschikking gesteld aan onderwijs, bedrijfsleven en overheid.

Biobased Proteins

Verandering van ons voedingspatroon is essentieel: minder eiwitten en naar verhouding meer plantaardige eiwitten De ecologische impact van ons voedsel systeem is de afgelopen decennia enorm toegenomen. We zijn steeds meer dierlijke eiwitten gaan eten en dat gaat ten koste van:

  • onze gezondheid (teveel calorieën en zout door overconsumptie van vlees);
  • ons klimaat; de intensieve veehouderij leidt tot emissie van broeikasgassen die bijdragen aan de wereldwijde klimaatverandering;
  • ons milieu; de productie van dierlijk eiwit heeft een slechte stikstof conversie. Voor de productie van 1 kg vlees is namelijk ongeveer 10 kg plantaardig eiwit nodig, wat zorgt voor de mestproblematiek bij de intensieve veeteelt. Bovendien heeft de productie van vlees veel energie, water en land nodig;
  • de biodiversiteit; monoculturen voor productie van veevoer. Hiervoor is veel (nieuw) land nodig wat ten koste gaat van de natuur;
  • het dierwelzijn in de intensieve veehouderij: recente schandalen zoals de fipronil crisis en misstanden bij veehouderijen en in slachthuizen.

Veel mensen in Nederland zijn zich bewust van bovenstaande problematiek en dit heeft er o.a. toe geleid dat we vanaf 2010 in Nederland geleidelijk minder vlees zijn gaan eten. In de tussentijd heeft een onmiskenbare groei plaatsgevonden in de omzet van plantaardige eiwitproducten als vervanger van vlees. Deze groei is elk jaar ongeveer 5 % en er komen elk jaar nieuwe producten op de markt gebaseerd op plantaardige eiwitten. Er is duidelijk een eiwit-transitie gaande.

Binnen het lectoraat 'Biobased proteins' willen we nieuwe duurzame plantaardige productieketens ontwikkelen gericht op eiwit, geschikt voor dierlijke en menselijke consumptie. Het uiteindelijke doel is om lokale zelfvoorzienende eiwitketens te creëren. Naast de isolatie van eiwit uit plantaardige bronnen m.b.v. bio-raffinage wordt ook gekeken naar waardevolle inhoud stoffen, zoals oliën, geur- en smaakstoffen, antioxidanten en andere bioactieve componenten. Hierdoor ontstaan nieuwe waardeketens met prijzen die recht doen aan de waarde van het product en de inspanningen van de ketenpartners.

      (Bron foto: Pixabay)