gastlessen, foto LTO

Nieuws

LTO verzorgt gastlessen beleid bij InHolland Delft

Gepubliceerd op
4 oktober 2018

Korte lijnen tussen het onderwijs en de land- en tuinbouw zijn belangrijk voor de toekomst van de agrarische sector. LTO draagt daar onder andere aan bij door gastlessen. Zo gaf Klaas Johan Osinga op 2 oktober 2018 een gastles over beleid op INHOLLAND Delft (Domein Agri, Food & Life Sciences). Het lesuur ging met name over het Gemeenschappelijke Landbouw Beleid (GLB) van de Europese Unie.

De leerlingen, waaronder enkele met hun ‘roots’ in de agrarische sector, hadden zich voorbereid op de gastles door literatuur door te nemen over het Europese landbouwbeleid, zoals het boek ‘EU-beleid voor landbouw, voedsel en groen’ (laatste editie uit 2013).

Aan de hand van enkele plaatjes schetste Osinga het belang van het GLB en hoe LTO haar leden consulteert over wat er in de toekomst nodig is. Daarna mochten de studenten aan het werk: in tweetallen enkele voor- en nadelen van landbouwbeleid benoemen. Dit leidde tot een gesprek over vragen als: leidt landbouwbeleid tot meer schaalvergroting of remt het die juist af? Op dit moment gaat ongeveer 80% van het geld naar 20% van de bedrijven. Aan de andere kant haalt het GLB de scherpe kantjes van harde marktwerking af. Het biedt een vangnet en vergoedingen voor zaken die de markt niet altijd vergoedt. Daarbij gaat het vaak over de bescherming van klimaat, biodiversiteit en dierenwelzijn.

Een andere vraag is of je landbouwbeleid nodig hebt voor nieuwe boeren. Kan je het beleid benutten om jonge boeren enkele jarenlang op gang te helpen? Of leidt dat alleen maar tot teleurstellingen omdat de subsidie verhult dat het businessmodel uiteindelijk niet rond te rekenen valt?

Worden boeren in Afrika de dupe van landbouwbeleid? Een andere pertinente vraag voor deze beleidsstudenten. De EU biedt de Afrikaanse landbouw al tarief- en quotavrije toegang tot de rijke Europese markt. Het werkelijke probleem is hoe te voldoen aan private standaarden van grote voedingsconcerns en retail. Die gaan meestal verder dan wat wettelijk wordt gevraagd. Het beste oplossing is om boerenorganisaties te informeren over hoe die internationale ketens werken en wat gevraagd wordt. En wellicht moeten Afrikaanse regeringen ook beter landbouwbeleid gaan voeren om hun boeren te laten aansluiten op internationale markten. Wellicht een discussiepunt voor volgende gastlessen: wat is de reikwijdte van beleid en kunnen landen van elkaar leren?

Bron: LTO Nederland